Luik

De afstand tussen de Dorpsstraat in Slenaken en de Place Saint-Lambert, het kloppende hart van Luik, bedraagt volgens de routeplanner van de ANWB zo’n 37 kilometer. Wie de auto pakt, komt er het snelst door via de provinciale weg N278 richting Maastricht naar de A2 te rijden, en van daaruit zo’n 25 kilometer verder naar het zuiden.

Voor wie komt om te onthaasten is een ontdekkingstocht ‘binnendoor’ zeker aanbevelenswaardig: al fietsend of rustig rijdend met de auto kom je door allerlei pittoreske, Frans aandoende dorpjes en gehuchtjes waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan. Eerder dan door auto’s wordt het straatbeeld er bepaald door wielrenners. Zeker op zondagmorgen, als het nog rustig is en slechts een handjevol bewoners op weg is naar de bakker.

luik206.gif

Luik (Liège in het Frans) heeft – net als Maastricht – de ambitie een Europese stad te zijn. In elk geval is het een bruisende stad. Een met een hoge werkloosheid en veel armoede, maar tevens een stad vol prachtige monumenten, sfeervolle winkelstraten, gezellige cafés, een overvloed aan musea en kerken en niet te vergeten een klassiek operagebouw, waar veel muziekminnende Maastrichtenaren graag komen. Een deel van het centrum is autovrij en de parkeermogelijkheden zijn er optimaal, waardoor je feitelijk zou kunnen spreken van een ideale stad.

Bij het grote publiek heeft Luik – de stad van de grote ‘Franse’ schrijver Georges Simenon – evenwel een slechte reputatie. Dat komt deels doordat veel mensen de kleine 200.000 inwoners tellende stad van oudsher associëren met het onheilspellende uitzicht vanaf de snelweg die vroeger door de stad liep: waar je ook keek, je blik werd gevangen door lelijke flatgebouwen en rokende fabrieken. Luik, dat was een stad die je het liefst zo snel mogelijk achter je wilde laten op weg naar je vakantiebestemming in Zuid-Frankrijk of Spanje.


De hoofdstad van de Belgische provincie Luik doet er alles aan om van zijn slechte naam af te komen, en dat lukt nog aardig ook, al beweren sommigen dat de grandeur van het voormalige centrum van de mijn- en staalindustrie nooit is weggeweest.

Toch zal niemand ontkennen dat de komst TGV-station Liège Guillemins een aantal jaren geleden, een ontwerp van de wereldberoemde architect Santiago Calatrava, de omliggende 19de-eeuwse wijk een enorme oppepper heeft gegeven.

uik-370.jpg

Wie Luik op zondag aandoet, doet er goed aan een bezoek te brengen aan La Batte, een twee kilometer lang lint van marktkraampjes langs de Maas. Kleding, huisraad, maar ook verse waren: het assortiment – afkomstig uit alle delen van de wereld - is er omvangrijk en de prijzen zijn er laag.

Luik, de stad waarover de Franse president Georges Pompidou ooit zei: ‘Nergens heb ik de hartslag van Frankrijk zo sterk aangevoeld als hier’, blaakt anno 2013 van zelfvertrouwen. Zodanig zelfs dat het zich enkele jaren geleden kandidaat stelde voor de organisatie van de Wereldtentoonstelling in 2017. Maar helaas: de ‘Expo’, die elke vijf jaar wordt georganiseerd en waaraan 100 landen deelnemen, ging in november aan de neus van de buurstad van Maastricht voorbij. Niet Luik, maar Astana, de hoofdstad van Kazachstan, kreeg tot groot verdriet van Luikenaren de culturele wereldtentoonstelling toegewezen.

En dat terwijl de plannen ambitieus waren: er zou een compleet nieuwe wijk gebouwd worden, er zouden vijftien nieuwe culturele gebouwen komen, duizenden nieuwe banen en maar liefst acht miljoen bezoekers.

Maar er is nieuwe hoop: door de afwijzing zal Luik nog krachtiger de kandidatuur voor Maastricht Culturele Hoofdstad van Europa in 2018 ondersteunen, een gegeven waar uiteindelijk de hele euregio van profiteert.