Bakkerij Vermeeren - Al bijna 120 jaar een vaste waarde!

Bij de kassa van Bakkerij Vermeeren in de Dorpsstraat prijkt in een rek een opvallend wandelgidsje. Vooral de achterflap schreeuwt om aandacht. ,,Wij hebben liever dat u op het verkeerde pad geraakt“, aldus de achterkant van het boekwerkje dat toch in de eerste plaats bedoeld is om mensen de juiste richting op te sturen.
Was getekend: Anker & Anker, voor al uw misdrijven.“Een advertentie dus van Hans en Willem Anker, het beroemde advocatenduo uit Friesland dat alweer tientallen jaren geleden in Slenaken zijn tweede thuis gevonden heeft en hier inmiddels alle wegen op zijn duimpje kent.

verm206.jpgDe parkeerplaats bij Bakkerij Vermeeren – ter plekke treffend Ankerplaats genoemd – geldt al sinds mensenheugenis als een baken in het dorp. Vanaf de parking zijn tal van prachtige wandelingen uitgezet, die in lengte en in zwaarte van elkaar verschillen.

Toch staat Bakkerij Vermeeren – anno 1895 - in de wijde omtrek vooral bekend als producent van Limburgse vlaaien ’die zo lekker zijn, dat het bijna zonde is ze op te eten’, zoals een van de inwoners van het dorp het pleegt uit te drukken.

Mariëlle Vermeeren, getrouwd met een telg uit de vierde generatie bakkers, hoort het bescheiden lachend aan. ,,Het is en blijft een prachtig compliment. We horen vrijwel dagelijks dat onze vlaaien in de smaak vallen en daar zijn we natuurlijk erg blij mee.”

De goedlachse Mariëlle is de spreekwoordelijke spin in het web van bakkerij Vermeeren. Er werken 24 mensen, onder wie vier bakkers. Samen met haar man Ralph werkt Mariëlle hard om naast de zaak haar gezin met drie kleine kinderen draaiende te houden. ,,Als je klanten je dan laten weten dat ze je waarderen, is dat prachtig.”

,,Een winkel zoals wij die hebben, vind je bijna nergens meer. Zelf gebakken peperkoek, vlaaien, vers gesneden vleeswaren. Door alle persoonlijke aandacht die ze krijgen, hebben onze klanten wel eens het gevoel dat ze terug in de tijd stappen. Soms stappen ze voor het eerst de winkel binnen, kijken even rond en zeggen: goh, dat dit nog bestaat.”

bakker370.pngNiet alleen toeristen, ook voor de mensen uit het dorp is de bakkerij annex mini-supermarkt een uitkomst. De winkel, gevestigd in het voormalige gemeentehuis, werd onlangs rigoureus verbouwd en gemoderniseerd met behoud van het authentieke.

De sfeer die er heerst zorgt er mede voor dat ook buiten het toeristenseizoen de leefbaarheid gegarandeerd is. ,,Fijn dat we deze winkel hebben”, zeggen de dorpelingen tegen elkaar. ,,Vroeger was het café de spreekwoordelijke dorpspomp, tegenwoordig komen ze naar bakkerij Vermeeren voor een praatje”, vertelt een kenner van Slenaken.

Klanten komen, behalve uit Slenaken zelf, uit de omliggende dorpen. Uit Noorbeek, Epen, maar ook uit de Voerstreek. Het is misschien wel het beste bewijs voor het feit dat de winkel een belangrijke sociale schakel is. Mariëlle: ,,Mensen die elkaar al jaren niet meer hebben gezien staan hier zo twintig minuten met elkaar te praten. Dan staan ze bij de brood- of bij de versafdeling en kijken ze verschrikt op als ze horen dat ze aan de beurt zijn. Vaak is het dan: ‘helpt u eerst de andere mensen maar’, dan kletsen wij nog even gezellig verder.”

Laatst nog, vertelt Mariëlle, waren er twee Brabanders, bekenden van elkaar, die hier allebei met hun gezinnen op vakantie waren. ,,Ze stonden tegelijkertijd in de winkel en wisten niet van elkaar dat ze hier op vakantie zouden gaan.”

Grappig is ook het verhaal dat Mariëlle Vermeeren laatst hoorde van een klant uit Noorbeek. Op vakantie in Australië kwam ze een haar onbekende Limburgse tegen die tientallen jaren geleden was geëmigreerd. ,,Die vrouw vertelde: ‘het eerste wat ik altijd doe als ik in Nederland ben is naar bakkerij Vermeeren gaan om vlaai te halen’. Onze klant kwam dat natuurlijk onmiddellijk na thuiskomst hier vertellen.”

Elke vrijdag tussen 10 en 11 uur is het spitsuur bij Bakkerij Vermeeren. ,,Dan komen alle gasten die naar huis gaan, hier nog even vlaai halen. Meestal hebben ze de vlaai geproefd in een van de hotels. Voor ze vertrekken besluiten ze vaak de smaak van onze vlaaien mee naar huis te nemen. Wij hebben veel te danken aan de horeca: die is ons visitekaartje.”

De gebroeders Anker mogen dan dan uit zakelijke overwegingen hopen dat iedereen de weg kwijtraakt, in de winkel zelf zal dat niet gebeuren, verzekert Mariëlle. ,,Wij doen er alles aan om gastvrijheid en gezelligheid uit te stralen. Dat betekent veel hout, een indeling die overzichtelijk is en geen hoge rekken. En wie het even niet weet, wordt vriendelijk geholpen.”

Bakker Ralph heeft er niet zoveel aan toe te voegen, laat hij weten. Hij sluit zich aan bij de woorden van zijn vrouw. ,,Zij is het gezicht van onze winkel, daar komen de mensen voor terug. 

      En voor de vlaaien natuurlijk.