Het Dorp

,,Een tip?” De ober van het gezellige café Jour de Fête op de Markt in Maastricht hoeft niet lang na te denken als een echtpaar dat een paar dagen in Limburg is, hem om advies vraagt. ,,Ga eens een dagje naar Slenaken”, zegt hij. ,,Je weet niet wat je ziet. Alleen al de rit ernaartoe is de moeite waard. Het is een deel van de route die bekend is door de Amstel Gold Race. Een aanrader. Het is net of je in het buitenland bent. Ik weet zeker dat u helemaal enthousiast wordt.”

De ober heeft gelijk. Veel mensen voelen zich in Slenaken op vakantie in het buitenland. Zelfs de automobilist die immer op alle situaties is voorbereid, wordt verrast als hij voor het eerst in zijn leven zijn bolide in de richting van dit verscholen dorp stuurt: onverwachte haarspeldbochten die de letterlijke scheidslijn vormen tussen - op het eerste gezicht - een vlak stuk Limburg en een on-Nederlands landschap met de prachtigste vergezichten. Een landschap waar zelfs veel Zuid-Limburgers zich op verkijken. 

slenakenpannorama2klein66.gifSlenaken (Sjlennich, in het plaatselijke dialect) is één van de tien kerkdorpen van de gemeente Gulpen-Wittem, maar volgens veel mensen – onder wie voormalig burgemeester Wil Geraedts – met ruime afstand het mooiste. Samen met de buurtschappen Beutenaken, Heijenrath en Schilberg vormt Slenaken al sinds mensenheugenis een van de belangrijkste toeristische bestemmingen van Zuid-Limburg. Niettemin behoort het dorp met zijn 600 inwoners tot de kleine kernen van de gemeente.

Een druilerige dinsdagochtend in april. Hoewel de hotels zeker niet te klagen hebben over het aantal gasten, is het overal in het dorp heerlijk stil. Op de Ankerplaats – het parkeerterrein voor bakkerij Vermeeren genoemd naar de beroemde advocatentweeling ‘de gebroeders Anker’; al meer dan 50 jaar vaste graag geziene gasten in het dorp  – ruikt het heerlijk naar de beroemde vlaaien die er uit de oven komen. Vlaaien die gretig aftrek vinden bij toeristen en bewoners. Ze worden geserveerd in veel horecagelegenheden in het dorp.

Om het hoekje, in de Dorpsstraat, beitst een bewoner met opgerolde mouwen de voordeur van zijn woning. Een hondje zonder baas wandelt op zijn gemak richting de dichte kerk. Slenaken ademt op een dag als deze de sfeer van een Frans dorpje dat in een weldadige rust verkeert. Rust waar veel gasten in deze tijd van het jaar voor komen. De terrassen zijn nog leeg, maar de borden voor de deuren van de eetgelegenheden heten de bezoekers van harte welkom. 

slenakenpannorama1klein00.gifSteeds meer mensen ontdekken de geneugten van een korte vakantie dichtbij huis en waar kun je die beter doorbrengen dan in een Nederlands dorp dat tegelijkertijd zo on-Nederlands is dat het je aan Frankrijk doet denken. Of aan Oostenrijk of Zwitserland, het ligt er maar net aan op welke plek je in het dorp gaat staan en om je heen kijkt.

Slenaken, ook wel de Parel van Zuid-Limburg genoemd, ligt in het Gulpdal, een asymmetrisch dal met aan de ene zijde flauwe hellingen die in gebruik zijn als grasland en aan de andere zijde steilere hellingen waarop de bossen liggen.


De sfeer in het dorp is gemoedelijk. Gasten voelen zich er heel snel thuis, wat onder meer komt door de vriendelijke bejegening die hen ten deel valt. Het viel een relatieve buitenstaander als voormalig burgemeester Geraedts onmiddellijk op toen hij zich na zijn aantreden ging verdiepen in zijn gemeente, zegt hij. ,,De mensen hier zijn charmant, leuk, vriendelijk. Het zijn geboren gastheren, dat hebben ze van huis uit meegekregen. De bewoners weten dat ze het samen moeten doen; ook onderling gaan ze op een prettige manier met elkaar om. De saamhorigheid is groot.”

Het mooie van Slenaken, de oud-burgemeester zegt het lachend, is dat het niet bestaat uit ‘probleemmensen’. ,, Als iets niet lukt, zal men proberen je tegemoet te treden en te helpen. De meeste mensen kennen elkaar en zijn nog oprecht in elkaar geïnteresseerd. Er heerst openheid en er zijn geen voelbare hetzes. Gasten voelen zoiets onmiddellijk aan. Het maakt dat ze zich hier gelukkig voelen en als ze hier eenmaal zijn geweest, komen ze hier zeker terug.”