Saamhorigheid

Dat de prachtige ligging in de verste uitlopers van de Ardennen ook een keerzijde heeft, weten ze in Slenaken intussen maar al te goed. In de zomer van 2012 was het dorp dagenlang landelijk in het nieuws als gevolg van een niets ontziende modderstroom die weer het gevolg was van een hevige regenval vanuit de Ardennen.

Het anders zo rustig voortkabbelende riviertje de Gulp (in het Frans: Galoppe) steeg die zaterdagavond 29 juli als gevolg van hevige regenval in het Belgische stroomgebied binnen een half uur zo'n 1,5 meter. In Slenaken trad de Gulp heel snel buiten zijn oevers en richtte daarbij midden in het hoogseizoen veel schade aan. Onder meer enkele hotels en een restaurant werden getroffen. 

saamh206.gif

Het snel stijgende water verraste ook de instanties. Waterschap Roer en Overmaas liet weten het natuurgeweld niet te hebben zien aankomen en ook burgemeester Bas van den Tillaar van de gemeente Gulpen-Wittem, waar Slenaken onder valt, benadrukte dat de vloedgolf door de snelheid waarmee deze zich ontwikkelde, niet te voorzien was. ,,We zijn erdoor overvallen'', vertelde hij tegen journalisten.

In het rampscenario dat zich voltrok werd de onderlinge saamhorigheid in het dorp pas goed op de proef gesteld. Het gevoel van lotsverbondenheid bleek te staan als een huis, want iedereen hielp elkaar. Gelukkig maar voor de  gasten van de volgeboekte hotels, die hun welverdiende vakantie niet in het water zagen vallen. ,,Dit is een kleine gemeenschap, waar iedereen voor elkaar in de bres springt'', stelde Van den Tillaar vast. ,,Alle gasten zijn goed geholpen''.

Op de jaarlijkse kermisfeesten in Slenaken bleek de natuur geen vat te hebben. Deze gingen de maandag die volgde op het natuurgeweld gewoon door. Fanfare Berg en Dal hield de stemming er intussen in. ,,Gestoken in hun blauwe uniformen”, schreef het ANP, trokken de muzikanten ,,van kroeg naar kroeg, onderwijl een stevig partijtje blazend en trommelend. We spelen tot het donker wordt'', zegt een van de muzikanten. 

gulp370.gif

Rond vier uur landde de fanfare bij lunchcafé ’t Brugske, pal tegenover de plek die zopas was overstroomd, om daar de stemming erin te brengen. ,,Een muzikale prestatie die na elk lied onderbroken werd om de dorstige kelen te kunnen spoelen met schuimend bier. Op de terrasjes luistert een mix van dorpelingen en toeristen naar de fanfare, terwijl aan de overkant medewerkers van hotels en restaurant hard werken aan de schoonmaak van door modder bedekte voorraad, tafels, stoelen en apparatuur.” 

Veel dagjesmensen en toeristen kozen in de dagen na het natuurgeweld Slenaken als reisdoel om de schade met eigen ogen te kunnen zien. Ze verbaasden zich over de aanblik van het riviertje de Gulp. Waar die in de nacht van zaterdag op zondag nog een woeste brede stroom was, lag plotseling niet meer een smal kabbelend riviertje, dat zich in alle rust een weg door het heuvellandschap baant naar Gulpen.

Er werden foto's van het inmiddels gekalmeerde riviertje genomen en ouders legden hun vol ongeloof toehorende kinderen of kleinkinderen uit dat dit smalle lieflijke stroompje de enorme ravage bij de brug had veroorzaakt.

Hoewel de schade flink in de papieren liep, bleek de echte overlast van korte duur: na een grote schoonmaak waarbij met man en macht werd gewerkt en waarbij iedereen elkaar hielp, werd het dorp een paar dagen later weer volop bezocht door mensen die kwamen voor mooie natuur en natuurlijk voor de cafeetjes en terrasjes. De getroffen hotels konden melden dat de boekingen weer liepen en dat van een overstroming nauwelijks nog iets te merken was.

Eigenaresse Diane Loomans van hotel Slenakerhof, een van de getroffen bedrijven, prees enkele dagen na de vloedgolf in een persbericht op de samenhorigheid in het dorp, net als burgemeester Van den Tillaar enkele dagen eerder had gedaan. ,,In de Slenakerhof is door familie, vrienden, bekenden en zelfs collega-ondernemers hard gewerkt om de gasten weer met hetzelfde kwaliteitsniveau en gastvrijheid te ontvangen van vòòr de watersnood”, stelde ze vast.