Restaurant De Boswachter

Pleisterplaats voor sportievelingen en mensen die op doorreis zijn


,,Kom rustig verder, we zijn hier wel wat gewend”, zegt Joyce de Groen van Herberg-Restaurant De Boswachter met vriendelijke stem. Haar opmerking is bedoeld voor een gast die aarzelend in de deuropening blijft staan. De man – rugzak losjes over een schouder – durft niet naar binnen vanwege de dikke klodders modder aan zijn wandelschoenen. Een half uur lang heeft hij onder het afdak achter een kop koffie zitten schuilen voor de regen. Nu een waterig zonnetje zijn gezicht laat zien, wil hij snel weer verder. Dus kom hij even afrekenen.

De waardin stelt de wandelaar op zijn gemak. ,,Er komen hier zoveel mensen binnen op hun wandelschoenen. Dat hoort er hier een beetje bij. Iedereen moet zich hier welkom voelen. Dat beetje modder ruimen wij wel op.”

Sinds 2004 is Joyce de Groen samen met haar man Ger eigenaar van de Boswachter, een 100 jaar oude, romantisch aandoende uitspanning omringd door veel groen aan de Heijenratherweg, de bochtige weg van Slenaken naar Heijenrath. De rustiek ogende, geheel uit vakwerk opgetrokken herberg - is een van de markantste plekken van het dorp en tevens een plek waar veel wandel- en fietstochten hun begin- of eindpunt hebben.

Deze bijna ‘strategische’ ligging maakt dat het onverwachts heel druk kan zijn bij Restaurant De Boswachter, zeker bij mooi weer. Vaak valt er geen peil op te trekken., zegt Joyce. ,,Er zijn van die momenten dat het plotseling helemaal vol zit. Wie gaat wandelen of fietsen heeft vaak de tijd het er lekker van te nemen. Aan het begin van de tocht, met koffie en een stuk vlaai, tijdens de lunch, maar ook aan het einde van de dag als het alweer tijd is om te eten.

De zaak doet met zijn knusse uitstraling – met een gezellige open haard - denken aan lang vervlogen tijden. Op de kaart vind je een keur traditionele, eerlijke gerechten die met passie en aandacht worden bereid en borg staan voor bourgondisch genieten.

In tegenstelling tot de hotels in Slenaken, die het doorgaans moeten hebben van korte of langere verblijfsperiodes kent De Boswachter niet echt een hoogseizoen. De gasten komen over het hele jaar verspreid, legt Joyce uit. ,,Vaak zijn het hele leuke mensen met wie we in de loop der jaren een band hebt opgebouwd. Een deel van onze gasten is wat ouder en dus niet gebonden aan schoolvakanties. Daarnaast krijgen we veel gasten die op doorreis zijn. Ze komen terug van een weekje Frankrijk, Duitsland of Italië, en komen naar Slenaken voor een laatste tussenstop.

Dat Joyce en haar man – zij doet de bediening; hij staat in de keuken - alweer zo’n tien jaar verknocht zijn aan wat zij zelf zien als het mooiste dorp van het Heuvelland is het gevolg van een gelukkig toeval, legt ze uit. ,,Mijn man Ger en ik hebben jarenlang een snackbar gerund in Landgraaf, en dan wil je op den duur iets anders. Het toeval wilde dat mijn schoonouders hier langskwamen en zagen dat deze zaak, waar in het verleden vier vakantieappartementen waren ondergebracht, te koop stond.”

Ze kenden het dorp niet echt, maar ze voelden zich er onmiddellijk thuis. ,,Dat heeft ook te maken met de omgang met de andere ondernemers. Met Stefan en Diane van hiernaast (Slenakerhof, red.) hebben we een leuke samenwerking. Veel van hun gasten komen hier eten, aangezien zij geen restaurant hebben. Maar ook met de rest van de collega’s is de omgang goed. Ik heb in elk geval niet het gevoel dat we concurrenten zijn.”

Slenaken bevalt zo goed dat ze er niet over peinst om opnieuw elders te beginnen, aldus Joyce. ,,Ik realiseer me vaak hoe fijn het is om hier te mogen werken. Twee weken geleden bijvoorbeeld kwamen de schaapjes weer naar buiten. Dan denk je bij jezelf: ‘wat zitten we toch mooi hier’.”